Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail to someoneGoogle+

Ways Love Affects the Brain
สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับสมองในเวลาที่คุณมีความรัก

สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับสมองในเวลาที่มีความรัก

“ความรักเป็นสิ่งที่เห็นได้ด้วยหัวใจมิใช่ดวงตา” ความรักนั้นอยู่ในสมองดังที่เฮเลน่าจากเช็คสเปียร์กล่าวไว้ใน “ความฝันกลางคืนในฤดูร้อน” และนักประสาทวิทยาก็อาจจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้ อาจดูเหมือนว่าความรักเป็นสิ่งที่ลึกลับแต่อันที่จริงนักวิทยาศาสตร์ก็มีข้อมูลเรื่องของความรักว่าส่งผลต่อสมองอย่างไรบ้าง? เมื่อตกอยู่ในห้วงแห่งรักสมองจะเต็มไปด้วยสารเคมีกับฮอร์โมนที่ผลิตความรู้สึกพึงพอใจ ความหลงใหล และความผูกพัน และนี่คือ 5 วิธีที่ความรักส่งผลต่อสมอง

ฮอร์โมนจะวุ่นวาย

นักประสาทวิทยาจะแบ่งความรักออกเป็น 3 ช่วงคือ ช่วงลุ่มหลง ช่วงดึงดูด และช่วงผูกพัน ในช่วงลุ่มหลงร่างกายจะท่วมท้นไปด้วยฮอร์โมนแห่งความปรารถนารุนแรง อะดรีนาลินกับนอร์อีปิเนฟรินจะทำให้หัวใจเต้นเร็วและฝ่ามือมีเหงื่อออก ขณะที่สมองจะหลั่งสารโดปามีนที่สร้างความรู้สึกเคลิบเคลิ้มและตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่ให้ความเพลิดเพลินอื่นๆด้วย

ทำงานราวกับเสพติดยา

การเห็นใบหน้าที่ดึงดูดจะกระตุ้นสมองส่วนเดียวกับที่ทำหน้าที่เป็นยาแก้ปวดอย่างมอร์ฟีนซึ่งได้แก่ระบบโอปิออยด์ โดยสมองส่วนนี้จะรับผิดชอบความรู้สึก “ชอบ” การศึกษาล่าสุดชี้ว่าผู้ชายที่ได้รับมอร์ฟีนปริมาณเล็กน้อยจะมองว่าใบหน้าของผู้หญิงมีเสน่ห์มากกว่าผู้ชายที่ไม่ได้รับมอร์ฟีนใดๆ ซึ่งบ่งบอกว่าระบบโอปิออยด์จะถูกกระตุ้นเมื่อได้เห็นใบหน้าที่ถูกใจ

ทำให้เลือดสูบฉีด

การมีความรักจะช่วยเพิ่มการไหลเวียนของเลือดไปยังศูนย์กลางความสุขของสมองหรือนิวเคลียส แอคคัมเบนส์นั่นเอง ภาพสแกน MRI แสดงให้เห็นว่าสมองส่วนนี้จะสว่างขึ้นเมื่อผู้คนตกอยู่ในความรัก โดยปกติการไหลเวียนเลือดเข้าสู่สมองอย่างฉับพลันมักจะเกิดขึ้นในช่วงดึงดูดเมื่อคู่รักมีความผูกพันกันทั้งสองฝ่าย

เป็น ‘โรคย้ำคิดย้ำทำ’

ความรักจะลดระดับของสารเซโรโทนินในสมองซึ่งเป็นคุณลักษณะทั่วไปของโรคย้ำคิดย้ำทำ การลดลงของเซโรโทนินสามารถอธิบายได้ดีถึงเหตุผลที่คู่รักมุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ความรักของตัวเอง นอกจากนี้ความรู้สึกดังกล่าวยังอาจทำให้คู่รักยอมมองข้ามพฤติกรรมที่ไม่ดีของอีกฝ่ายในช่วงเริ่มแรกของความสัมพันธ์โดยจะเลือกสนใจแต่ด้านดีๆเท่านั้น

ฮอร์โมนสร้างความผูกพัน

เมื่อคนเราเคยผ่านความรักมาบ้างแล้ว ร่างกายก็จะพัฒนาความอดทนไปยังสารเคมีแห่งความพึงพอใจ ขณะเดียวกันช่วงดึงดูดก็จะหลีกทางให้กับช่วงผูกพันเมื่อฮอร์โมนออกซิโทซินกับวาโซเพรสซินซึมผ่านสมองและสร้างความรู้สึกแห่งความสุขกับความปลอดภัยขึ้นมา

Blogger : Tanya Lewis, Staff Writer

Source : livescience.com